Starożytne miasto, którego ruiny leżą między rzekami Karche i Dez, na wsch. brzegu odgałęzienia tej pierwszej, zwanego Sza?ur, jakieś 350 km na wsch. od Babilonu. Znajdują się tam cztery duże wzgórza. U stóp najważniejszego z nich tzw. tall akropolu — leży dzisiaj wioska Szusz.
Istnieją dowody na to, że Suza była stolicą starożytnego Elamu. Pod panowaniem perskim Suza pozostała miastem królewskim. W IV w. p.n.e. poddała się Aleksandrowi Wielkiemu, a w końcu zaczęła chylić się ku upadkowi. Dziś pozostały po niej tylko kopce ruin. Archeolodzy odkryli ruiny pałacu, którego budowę rozpoczął zapewne perski król Dariusz I, a ukończył jego syn Kserkses I. Pewne wyobrażenie o dawnej chwale dają barwne reliefy z glazurowanej cegły oraz kamienne podstawy kolumn. Inskrypcja Dariusza I o wzniesieniu owego pałacu głosi: „To jest pałac Hadisz, który wybudowałem w Suzie. Z daleka sprowadzono to, co go przyozdabia. Głęboko kopano w ziemi, póki nie osiągnąłem skalistego dna. Kiedy wydobyto ziemię, sypano żwir, w jednej części na sześćdziesiąt, w drugiej na trzydzieści stóp głęboko. Na tym żwirze postawiłem pałac”.
Copyright @ 2010 Zabytki świata