Nad brzegiem Tamizy we wschodniej części starego Londynu wznosi się jeden z najsłynniejszych zabytków na świecie: Zamek Londyński — Tower of London. Budowla ta, w swoim czasie będąca fortecą, królewską rezydencją i więzieniem, przez prawie tysiąc lat odgrywała niezwykle ważną rolę w burzliwej historii Anglii. W jej bramy wkraczali królowie, królowe, dworzanie, duchowni, politycy, sędziowie; niektórzy z nich wracali z wyrazem tryumfu na twarzach, innych nigdy już potem nie widziano wśród żywych.
Po podbiciu Anglii w roku 1066 Wilhelm I Zdobywca wzniósł liczne zamki, by ich groźnym wyglądem zniechęcić nieprzyjaznych Anglosasów do stawiania oporu. Największy respekt wzbudzała forteca w Londynie. Drewnianą budowlę, umiejscowioną w południowo-wschodnim rogu dawnych obwarowań rzymskich, wkrótce zastąpiono ogromną konstrukcją kamienną, zwaną Great Tower — Wielką Wieżą. Wieża ta była dostatecznie okazała, by napawać lękiem miejscową ludność. Odkąd na rozkaz jednego z późniejszych władców została pobielona, zaczęto ją nazywać White Tower — Białą Wieżą.
Copyright @ 2010 Zabytki świata